salamatbashid

صفحه اصلی ‏ گیاهان داروئی )) پاسخ سوالات
پيش از آنكه نبرد بر سرزمين با قبال بومي ساكن دشت‏ها جمعيت آنان را به يك دهم گذشته تقليل دهد، پيشتازان اوليه بوميان بخش عمده‏اي از دانش گياهي خود را مبادله مي‏كردند. يكي از مشتاقان اين مبادله ساموئل تامسون، بنيانگذار نهضت فيزيومديكال بود. تامسون متولد سال 1769در نيوهمپشاير، حرفه خود را از ويدوبنتون آموخت، يك «پزشك گياهي» كه مهارت‏هاي بوميان آمريكايي را با نقش سنتي «زنان گياه دارويي فروش» جمع كرد. تامسون معتقد بود كه والدين مسؤول سلامتي خود و كودكانشان هستند، و «سيستم بهبود يافته تامسون براي پزشكان گياهي» را به ثبت رساند، كه مخلوطي از جزوه‏ها و داروهاي ثبت شده‏اي است كه در اوايل قرن نوزدهم در سراسر آمريكا رايج بودند. نظريه اصلي تامسون آن بود كه «علت تمام بيماري‏ها سرماست» كه در زمستان‏هاي سخت نيوانگند شايد درست بود. در اواخر دهه 1830او مدعي داشتن سه ميليون پيرو و طرفدار شد * بازگشت*	1.21
ويليام ويدرينگ، در مدتي طولاني نتوانست هيچ درماني براي يك بيمار مبتلا به استسقاي شديد ناشي از نارسايي قلبي پيدا كند. ناگهان بيمار رو به بهبود رفت. بستگان او اقرار كردند كه به او يك جوشانده گياهي تهيه شده بر مبناي يك دستورالعمل قديمي خانوادگي داده‏اند و در سال 1775دكتر ويدرينگ شروع به تجربه كردن با گياهان دارويي گوناگون موجود در آن جوشانده كرد و گل انگشتانه را به عنوان مهمترين آنها شناسايي كرد. در سال 1785او مقاله خود را تحت عنوان «شرح گل انگشتانه و برخي از كاربردهاي پزشكي آن» منتشر كرد. اين مقاله شرح 200مورد استسقا و نارسايي قلبي بود كه او با استفاده از اين گياه موفق به درمان آنها شده بود و همراه آن يادداشت هايي در مورد اينكه كدام قسمت‏هاي گياه بيشترين اثر را دارند و چه موقع بايد آنها را جمع آوري كرد تا اين اثر را داشته باشند. ويدرينگ همچنين دريافت كه مقدار درماني گل انگشتانه بسيار نزديك به مقداري است كه مسموميت ايجاد مي‏كند، بنابراين در تجويز و مصرف آن احتياط فراواني لازم است. تجزيه و تحليل‏هاي بعدي منجر به استخراج دو گليكوزيد قلبي ديگوكسين و ديژيتوكسين شد. اين داروها امروزه هنوز هم براي درمان ناراحتي‏هاي قلبي به كار مي‏روند * بازگشت*	1.22
اگر چه عصاره‏هايي مانند عصاره‏هاي روغني از گياهان گوناگون قرنهاست كه تهيه مي‏شوند، گياه پزشكي سنتي همواره گياهان را براي تعديل آثار آنها با هم جمع و تركيب مي‏كرد و كل آنها را بزرگتر از اجزا مي‏پنداشت. حركت براي شناسايي اجزاي فعال و استفاده از آنها به عنوان داروهاي واحد در قرن هجدهم آغاز شد و اكنون چندين هزار از آنها شناخته شده‏اند، اين مواد شيميايي خواصي كاملا متفاوت با گياهان اصلي از خود نشان مي‏دهند. در ابتدا اين داروها را فقط مي‏شد از عصاره گياهان به دست آورد اما بعدها ساختمان‏هاي شيميايي بسياري از عصاره‏ها شناخته شده و اكنون داروها از راه سنتز ساخته مي‏شوند. در گذار از كاربرد گياهان خام تا قرص‏هاي امروزي، پزشكي جديد هنر تركيب گياهان براي تعديل سميت و كاربرد كل گياه - كه خود حاوي اجزايي شيميايي است كه خطر عوارض جانبي را كاهش مي‏دهند - را از دست داده است * بازگشت*	1.23
در سال 1825هنگامي كه براي نخستين بار ساليسين، كه يكي از اجزاي فعال پوست درخت بيد است، به صورت مصنوعي ساخته شد، يك پيشرفت غير منتظره در اين زمينه روي داد. اين محصول بعدها تغيير داده شد تا اثر محرك آن روي معده كمتر شود و به اين ترتيب در سال 1899اسيد استيل سالسيليك، تحت عنوان آسپيرين به بازار آمد. در كمتر از صد سال، عصاره‏هاي گياهي قفسه‏هاي داروخانه‏ها را پر كرد. مثلا فراورده‏هاي زيادي از ماهوانگ، هم به صورت نسخه‏اي و هم بدون نسخه، وجود دارند كه عمدتا براي درمان سرفه، آبريزش، تب يونجه يا آسم به كار مي‏روند. پيلوكارپين را كه از درخت جابوراندي به دست مي‏آيد، براي درمان گلوكوم (آب سياه چشم) به كار مي‏برند؛ وين كريستين، كه آن را از گل تلفني ماداگاسكار مي‏گيرند، در درمان سرطان خون (لوسمي) مصرف مي‏شود؛ و استروفانتين گرفته شده از گياه استروفانتوس كومبه كه در آفريقا عصاره آن را براي مسموم كردن نوك پيكان استفاده مي‏كنند، در درمان ناراحتي‏هاي شديد قلبي كاربرد دارد. همچنين آلكالوئيدهاي اكونيتين از تاج الملوك، امتين از اپيكا، آتروپين از گياه مرگبار تاجريزي و كينين از پوست درخت گنه گنه پرويي به دست مي‏آيد * بازگشت*	1.24
مواد شيميايي استخراج شده غالبا بسيار قوي هستند و ممكن است آثاري داشته باشند كه در هنگام كاربرد گياه به صورت كامل ظاهر نمي‏شوند. زراوند هندي با نام علمي راولفياسرپنتينا، قرن هاست كه در طب آيورودايي براي درمان طيف گسترده‏اي از بيماري‏ها، شامل گزش مار، اضطراب، سر دردها، تب‏ها و دل دردها به كار مي‏رود. معروف بود كه مهاتماگاندي هر گاه احساس مي‏كرد بيش از حد هيجان زده است هنگام شب چاي زراوند مي‏نوشيد. در غرب، زراوند به عنوان يك آرامبخش قوي شناخته مي‏شد و آن را براي درمان فشار خون بالا و همچنين در معالجه اسكيزوفرني و سايكوز (جنون) به كار مي‏بردند. در سال 1947شركت سيبا آلكالوئيد رزرپين را از گياه زرآوند استخراج كرد و دارويي از آن ساخت به نام سرپازيل كه به عنوان درمان فشار خون بالا، به بازار عرضه كرد. اما رزرپين عوارض جانبي ناخوشايندي چون افسردگي شديد و كند شدن غير عادي ضربان قلب دارد. در دهه 1960اين دارو در بريتانيا فقط با نسخه قابل فروش بود و استفاده از آن توسط فروشندگان داروهاي گياهي ممنوع بود. اما تا امروز زراوند همچنان در ساير بخش‏هاي اروپا و آسيا به فراواني مصرف مي‏شود و بسياري آن را يك آرامبخش مسكن مي‏دانند * بازگشت*	1.25
طبقه بندي امروزي گياهان به عنوان گياهان دارويي، سبزي‏ها، ميوه‏ها و حتي «علف‏ها» يك اختراع جديد است. از نظر آشپز قرن هفدهمي كلم و هويج و خيار درست به اندازه گل هميشه بهار و مرزنگوش «گياهان آشپزخانه‏اي» بودند. ما غالبا اين نكته را هم فراموش مي‏كنيم كه اجزاي فعال، مانند آلكالوئيدها يا ساپونين‏ها در گياهان منحصر به گياهاني كه ما آنها را دارويي مي‏خوانيم نيستند؛ ميوه و سبزي‏ها هم ممكن است درمان كننده، يا در حد افراط، مضر باشند. فرهنگ‏هاي گذشته گياهان را بر مبناي حرارت يا مزه تقسيم بندي كرده و با نيازهاي بدن براي حفظ تعادل منطبق كرده‏اند: بقراط دريافت كه گياهان تازه «قوت بيشتري مي‏بخشند» زيرا زنده‏ترند، در حالي كه طب تبتي غذاهاي منجمد را سردتر و مخاطسازتر از غذاهاي تازه مي‏داند * بازگشت*	1.26
جالينوس و پيروانش نه تنها آنچه را كه ما گياهان دارويي مي‏ناميم، بلكه غذاها را هم به سرد و گرم، خشك و مرطوب تقسيم‏بندي مي‏كردند. در نظام طب جالينوسي گوشت قرمز گرم بود، ماهي مرطوب، لوبياي تازه و سيب سرد و مرطوب، گندم عموما گرم و مرطوب، و...بود تلقي آن بود كه مصرف غذاها اثر مستقيمي روي اخلاط چهارگانه: خون، بلغم، صفرا، و سودا، مي‏گذارد. مثلا، خوردن مقدار زيادي غذاهاي سرد و مرطوب باعث برانگيخته شدن بلغم و در نتيجه آبريزش مي‏شود. از سوي ديگر، خوردن زياد غذاهاي گرم و خشك برانگيزنده صفراست و موجب بيماري‏هاي كبدي و پوستي مي‏شود. كدبانوي قرون وسطايي به صورت خودكار ماهيت اجزاي مختلف غذا را با هم متعادل مي‏كرد. ماهي را با رازيانه «گرم و خشك» مي‏پخت، يا به لوبياي «سرد و مرطوب» فلفل اضافه مي‏كرد و فكر استفاده از توت فرنگي در ميانه فصل زمستان، كاري كه ما امروزه مي‏توانيم بكنيم، براي او وحشت آور بود؛ زيرا چنين ميوه سردي اگردر چنان زماني خورده شود قطعا باعث سرماخوردن معده مي‏شود. ما امروزه اين حس تعادل را از دست داده‏ايم و بدون توجه به آب و هوا هر غذايي را مي‏خوريم * بازگشت*	1.27
چاي‏هاي گياهي (دم كرده گياه دارويي) حاوي اجزاي زير مي‏باشد: - 1عامل اصلي دارويي: به طور مثال در مورد دم كرده به عنوان ملين، يك يا چند گياه حاوي آنتراكينون به كار مي‏رود(مثل برگ سنا و يا پوست سياه توسكا) - 2داروهاي گياهي براي افزايش يا تكميل فعاليت عامل اصلي دارويي و يا براي كاهش عوارض جانبي ناخواسته: بنابراين داروهايي با خاصيت ضد نفخ (مثل انيسون، زيره سياه و يا رازيانه) و يا خاصيت ضد اسپاسم (مثل گل‏هاي بابونه) ممكن است به طور محسوسي عوارض جانبي مثل دل پيچه داروهاي آنتراكينوني را كاهش دهند. - 3براي جلوگيري از جداشدن اجزاي اوليه دم كرده از هم، تا حدود 20درصد از مواد گياهي كه فاقد فعاليت دارويي هست و يا فعاليت دارويي كمي دارد و به شدت پرز دارند به مخلوط افزوده مي‏شود. بدين منظور برگ‏هاي تمشك جنگلي بسياري از مواقع به عنوان پركننده استفاده مي‏شوند. - 4طعم دهنده: طعم دهنده‏هاي پرمصرف در اين موارد شامل پوست نارنج، بهار نارنج و برگ‏هاي نعناع هستند * بازگشت*	1.28
انفوزيون يكي از روش‏هاي تهيه چاي‏هاي دارويي است. روش صحيح شامل مقادير مورد نياز از داروي گياهي خرد شده و يا قطعه قطعه شده به يك ظرف مناسب و افزودن 150 - 20ميلي ليتر آب جوش و پوشاندن روي ظرف به مدت 10دقيقه است. سپس چاي كه هنوز داغ است از طريق چاي صاف كن به ظرف ديگري منتقل مي‏شود. فنجان‏هاي مخصوصي جهت تهيه چاي‏هاي دارويي نيز به كار مي‏رود وتهيه چاي‏هاي دارويي را راحت‏تر ميسر مي‏سازد. ميوه‏هاي حاوي اسانس، مثل اينسون، زيره، شويد، جعفري و ارس بايد قبل از افزودن آب داغ كوبيده شوند. انفوزيون‏هايي كه حاوي گياهان دارويي فاقد اسانس مي‏باشند (مثل گل و برگ‏هاي زالزالك) را مي‏توان براي مدت 5دقيقه روي شعله با حرارت كم قرار داد. از اين روش براي داورهاي گياهي حاوي فلاونوييد نيز استفاده مي‏شود. انفوزيون‏هاي داراي گياهان دارويي حاوي تركيبات تلخ را نبايد براي مدت زيادي جوشاند، زيرا ممكن است تلخي فراورده كاهش يابد * بازگشت*	1.29
يكي از روش‏هاي تهيه چاي دارويي جوشاندن است. جوشانده معمولا از قسمت‏هاي چوبي، ريشه و پوست گياه تهيه مي‏شود. روش تهيه بدين ترتيب است كه مقادير تجويز شده از هر گياه را در يك ظرف مناسب ريخته و حدود 200ميلي ليتر آب داغ به آن افزوده مي‏شود و سپس براي مدت 30دقيقه بر روي شعله كم، داغ نگه داشته مي‏شود. آنگاه توسط يك صافي تفاله گياهي از جوشانده جدا مي‏گردد. خيساندن روش ديگر تهيه چاي دارويي است. در برخي موارد محدود (مثل برگ‏هاي انگور خرس، ريشه ختمي، گياه دارواش، برگ‏هاي سنا) عصاره‏ها در دماي اتاق تهيه مي‏شوند. روش تهيه بدين ترتيب است كه گياه خرد شده را در آب سرد و يا آب جوشيده سرد شده به مدت 8ساعت خيسانده و گاهي مخلوط به هم زده مي‏شود و سپس صاف مي‏گردد. عصاره به دست آمده را بايد قبل از مصرف جوشاند تا ميكروبهاي رشد كرده احتمالي كشته شوند * بازگشت*	1.30
در گياه درماني علمي در اطفال، پزشك و داروساز حتما بايد موارد زير را در نظر بگيرند به خصوص اگر فراورده گياهي براي خود درماني تهيه شده باشد. - 1با توجه به آنكه كيفيت دارويي، عامل مهمي در اثر بخشي فراورده‏هاي گياهي مي‏باشد، پزشكان بايد فراورده‏هايي را تجويز نمايند كه داراي كيفيت دارويي بالا و ترجيحا استاندارد شده باشند و داروسازان نيز بايد چنين فراورده‏هايي را عرضه نمايند. - 2ارزيابي دقيق محدوديت‏هاي گياه درماني به خصوص با توجه موارد مصرف توصيه شده در بعضي كتب قديمي از جنبه‏هاي مهم ديگر مي‏باشد كه بايد مورد توجه قرار گيرد. - 3روش ناصحيح استفاده مثلا استفاده از پماد حاوي منتول در داخل يا در نزديكي سوراخ‏هاي بيني نوزاد ممكن است سبب ايجاد كلاپس فوري در نوزاد شود. بنابراين پزشك و داروساز بايد كليه اطلاعات مربوط به فراورده‏هاي گياهي را در اختيار داشته باشند * بازگشت*	1.31
ابن سينا در كتاب «قانون طب» مي‏نويسد: سياه دانه در مزاج، گرم است روغن سياه دانه زگيل‏ها و خال‏ها را زدوده و در علاج لكه ‏هاي سفيد و پيسي مؤثر است. اگر سياه دانه را با عسل و آب تناول نمايند، درمان سنگ كليه و مثانه است. ابن‏ سينا منافع سياه دانه را به طور فهرست ‏وار چنين بيان مي‏كند: - 1ورم‏ها و جوش‏ها؛ - 2جوش‏ها و زخم‏هاي چركين؛ - 3سردردهاي ميگرني و سرگيجه؛ - 4براي چشمهايي كه اشك فراوان دارند و چشم‏هاي ضعيف؛ - 5براي دستگاه تنفس (تنگي نفس، بلندي نفس و بيماري شبيه آسم)؛ - 6براي دستگاه‏هاي گوش و حلق و بيني و دهان؛ - 7انواع تب؛ - 8پاكسازي بدن از سموم * بازگشت*	1.32
عايشه مي‏گويد از پيامبر شنيدم كه مي‏فرمايد: «به راستي كه سياه دانه درمان و شفاي هر بيماري جز مرگ است». انس بن مالك از رسول خدا نقل مي‏كند: وقتي از يك بيماري كه ظاهرا از انتصاب نفس (بلندي نفس، تنگي نفس و آسم) نزد پيامبر شكايت كرد، حضرت به او فرمود: مقدار كمي سياه دانه در كف دست بريز و آن را با آب و عسل ميل كن. او چنين كرد وبهبود يافت. شخصي خدمت امام صادق رسيده عرض كرد: صدايي در شكمم مي‏پيچد و ايجاد درد مي‏كند، حضرت فرمود: چرا سياه دانه و عسل نمي‏خوري؟ به رهنمود امام عمل كرد و بهبودي يافت. امام صادق(ع) مي‏فرمايد: سياه دانه شفاي هر بيماري است. ما از آن براي تب، سر درد، ورم چشم، درد معده و در هر درد ديگري استفاده مي‏كنيم و به وسيله آن از خدا شفا مي‏گيريم. شخصي به امام صادق (ع) از فزوني بول (ادرار) شكايت كرد، حضرت فرمود: سياه دانه در آخر شب تناول كن و نيز فرمود: من آنرا مي‏خورم براي تب و درد آزار چشم و درد شكم و جميع دردها و خدا با آن مرا شفا مي‏دهد * بازگشت*	1.33
ابن سينا در مورد اثرات معجزه‏آساي عسل مي‏گويد: «عسل در طولاني كردن عمر و حفظ قدرت و توان انجام كار در سنين بالاي عمر، كارآمد و مؤثر است». وي در ادامه مي‏گويد: اگر مي‏خواهيد جواني خويش را مصون داريد عسل بخوريد. كساني كه سن آنها از چهل و پنج فراتر مي‏رود، بايد به طور منظم عسل را به خصوص با گردوي كوبيده استفاده نمايند. مخلوط عسل با آرد براي جراحات سطحي به خصوص به صورت ضماد مفيد است. بيماري‏هاي ريوي و مراحل اوليه بيماري سل را مي‏توان با مخلوطي از عسل و گلبرگ گل سرخ، درمان نمود. اين مخلوط اگر هنگام صبح و قبل از ظهر استفاده و ميل شود، بهترين نتيجه را خواهد داشت. عسل به مقدار كم در درمان بي‏خوابي نيز كاربرد دارد. ابن سينا همچنين مي‏گويد: عسل بسيار خوب آن است كه كاملا شيرين و خوشبو بوده و رنگش متمايل به سرخي باشد. طبيعت عسل گرم است، اگر آن را با نمك مخلوط نموده و به طور مكرر بر لكه‏هاي كبود بمالند، درمان كننده است. اگر عسل را بر روي آتش بگذارند تا غليظ شود و به طور مكرر بر روي زخم‏هاي تازه بمالند، آن زخم‏ها را به ‏هم مي‏آورد * بازگشت*	1.34
حضرت علي(ع) مي‏فرمايد: «از هر علمي بهترينش را فرا گيريد، همانا زنبور عسل از هر گلي زيباترينش را بر مي‏گزيند. از او دو گوهر گرانبها توليد مي‏شود؛ در يكي از آن دو (عسل) شفاي درد مردم و در ديگري (موم) نور و روشنايي است». ابن مسعود صحابي بزرگ پيامبر از قول ايشان نقل كرده‏اند كه دو شفاي همه دردها را به خاطر داشته باشيد؛ عسل و قرآن ؛ پيامبر اكرم مي‏فرمايد: «هر كس با توجه به آنچه كه در قرآن در مورد و قدرت شفادهندگي عسل ذكر شده، در هر ماه يك نوبت عسل تناول نمايد از هفتاد و هفت بيماري معاف است». امام رضا(ع) مي‏فرمايد: هر كس بخواهد در فصل زمستان خود را از انواع سرماخوردگي حفظ كند بايد هر روز سه نوبت مقدار كمي عسل ميل كند. همچنين آن حضرت مي‏فرمايد: كسي كه مي‏خواهد فراموشي نداشته باشد هر روز سه قطعه زنجبيل پرورده با عسل بخورد و نيز خوردن كشمش در صبح ناشتا، حافظه را تقويت مي‏كند. عسل يكي از هداياي ارزنده طبيعت بوده كه قرآن كريم از آن به عنوان «فيه شفاء للناس» ياد مي‏كند و پيامبر گرامي اسلام و ائمه معصومين(ع) نيز خواص شفابخش آن را در روايات ياد آور شده‏اند * بازگشت*	1.35
پماد كالندولا حاوي عصاره تام گلهاي هميشه بهار است كه واجد خواص ضد التهابي، ترميمي و ضد ميكروبي در درماتيت‏هاي آلرژيك، سوختگي‏هاي ادراري نوزادان، آزردگي‏هاي جلدي ناشي از خراش‏ها و بريدگي‏هاي سطحي، خشكي و ترك‏هاي پوست، گزيدگي حشرات و پيشگيري و درمان آفتاب سوختگي مصرف مي‏شود. فلاونوييدهاي موجود در عصاره عطر گل هميشه بهار از آزاد شدن هيستامين و توليد پروستاگلاندين‏ها جلوگيري مي‏نمايند. همچنين موجب تثبيت غشاء ليزوزومي و تأثير بر نفوذپذيري و مقاومت مويرگي مي‏گردند. ساپونين‏هاي موجود در اين عصاره از آزاد شدن هيستامين، برادي‏كينين و برخي از آنزيم‏هاي پروتئوليستيك ممانعت كرده، با كاهش نفوذ پذيري مويرگ‏ها، مانع ترشح پلاسما به داخل بافت‏ها گرديده و مهاجرت گويچه‏هاي سفيد را به ناحيه ملتهب كاهش مي‏دهند. برخي گزارش‏ها نيز اثر اين تركيبات را در مهار رشد بعضي از باكتري‏ها و قارچ‏ها اثبات نموده‏اند. كاروتنوييدهاي گل هميشه بهار و به خصوص بتاكاروتن پيش از پيش‏ساز ويتامين Aبوده و به اثرات ضد التهاب و التيام بخش فلارونوييدها و ساپونوزيدهاي آن كمك مي‏كنند. همچنين كاروتنوييدها به همراه تانن موجود در گياه در پيشگيري و بهبود حالت سرخي، ادم و درد ناشي از آفتاب سوختگي كه در اثر اشعه ماوراء بنفش ايجاد مي‏شود، مؤثر گزارش شده‏اند. پماد كالندولا علاوه بر خاصيت ضدالتهاب جلدي، با تسريع در عمل گرانولاسيون و تحريك تشكيل سلولهاي جديد موجب ترميم و تسكين پوست‏هاي حساس و ملتهب شده، گردش خون را بهبود بخشيده و پوست را تقويت مي‏نمايد * بازگشت*	1.36
محلول خوراكي كاراواي ميكسچر حاوي عرق رازيانه، عرق زيره سياه، عرق نعنا و عرق پونه مي‏باشد كه به عنوان برطرف كننده سوءهاضمه در كودكان كاربرد دارد. مقدار مصرف آن در كودكان كمتر از 6ماه يك قاشق مرباخوري، در كودكان 6ماهه تا 2ساله دو قاشق مرباخوري و در كودكان بزرگتر از 2سال سه قاشق مرباخوري است. البته در صورت لزوم مي‏توان اين مقادير را تا 6بار در روز تكرار كرد. مكانيسم احتمالي اثر: روغن‏هاي فرار موجود در اين محلول نظير كارون، آنتول، منتول داراي خواص ضد نفخ، بادشكن، ضد اسپاسم و مقوي معده مي‏باشند و با ازدياد ترشح آنزيم‏هاي گوارشي، هضم غذا را تسهيل مي‏نمايند. عصاره برگ‏هاي نعنا در اين فراورده قادر به كاهش انقباض اسفنگتر ازوفاژ و در نتيجه آزاد سازي هواي محبوس شده مي‏باشد. به علاوه منتول موجود در نعنا احتمالا از طريق اثر آنتاگونيستي كلسيم موجب شل شدن عضلات صاف جدار روده بزرگ مي‏شود * بازگشت*	1.37
شايد شما هم به منظور رفع گلودرد خود از داروخانه در مورد قرصي مناسب اين ناراحتي سؤال كرده باشيد. خوب است بدانيد كه علاوه بر قرص‏هاي خارجي خنك كننده و نرم كننده گلو موجود در داروخانه‏ها و آب نباتهاي ايراني كه در برخي از داروخانه‏ها مي‏توان آنها را خريداري كرد، قرص مكيدني گياهي در ايران توليد مي‏شود كه حاوي 220ميلي‏گرم عصاره گل ختمي، 15ميلي‏گرم عصاره تام شيرين‏بيان و 2ميلي‏گرم اسانس نعنا است. اين قرص‏ها 700ميلي‏گرمي «آلتادين» نام دارند. آلتادين در گلودردهاي غيرعفوني و يا همراه با آنتي‏بيوتيك در گلودردهاي عفوني، التهاب و تحريك مخاط گلو و دهان همچنين در درمان سرفه‏هاي ناشي از افزايش ترشحات و دستگاه تنفسي فوقاني كاربرد دارد. نحوه مصرف آن بدين صورت است كه هر 2الي 3ساعت يك قرص بايد مكيده شود. البته قابل ذكر است كه چنانچه گلودرد و سرماخوردگي بيش از سه روز ادامه پيدا كرد، بايد به پزشك مراجعه كند. آلتادين در التهاب‏هاي ناشي از عفونت مخاط گلو به تنهايي مؤثر نمي‏باشد، بنابراين توصيه شده كه طبق نظر پزشك و همراه با آنتي‏بيوتيك مناسب مصرف شود * بازگشت*	1.38
آلتيب پودري است كه حاوي ريزوم و ريشه سنبل‏الطيب، برگ بادرنجبويه، سرشاخه‏هاي گلدار گاوزبان اروپايي، گل‏هاي بابونه و برگ اسطوخودوس با نسبتهاي متفاوت مي‏باشد. اين دارو در درمان اضطراب، بي‏خوابي و سر دردهاي با منشأ عصبي كاربرد دارد. مصرف آن روزي دوبار، صبح و شب، هر بار يك تا دو قاشق مرباخوري از دم كرده صاف شده پودر آلتيب در يك ليوان آب جوش ( 15دقيقه) است. مكانيسم احتمالي اثر: ريزوم و ريشه گياه سنبل الطيب اثرات آرام بخش عصبي دارند كه ناشي از تركيبات مؤثر و فعال موجود در اين گياه است. برگ‏هاي بادرنجبويه حاوي تركيبات مونوترپني و واجد خواص مهاري استيل كولين استراز و مهار گيرنده‏هاي نيكوتيني مي‏باشد. بابونه و اسطوخودوس نيز احتمالا اثرات تسكين‏بخش عصبي دارند. لازم به ذكر است كه مصرف اين پودر ممكن است موجب تحريك‏پذيري و بي‏خوابي گردد. همچنين موجب تشديد اثر ساير داروهاي آرام‏بخش گردد * بازگشت*	1.39
پودر آنتي ديابتيك حاوي 60درصد دانه شنبليله، 20درصد برگ توت سياه، 10درصد برگ زيتون، 5درصد ريشه شيرين بيان و 5درصد گياه پونه مي‏باشد و در درمان زيادي قند خون (ديابت) كاربرد دارد. اين پودر روزي دوبار (هر بار دوقاشق غذاخوري در يك ليوان آب جوش دم كرده و صاف شود) مصرف شود. با توجه به اين كه دانه شنبليله موجود در اين دارو حاوي فيبرهاي موسيلاژي مي‏باشد، ممكن است باعث جلوگيري از جذب ساير داروها گردد به همين علت بهتر است با فاصله زماني مناسب از ساير داروها مصرف شود. دانه شنبليله موجود در پودر آنتي ديابتيك موجب كاهش پراكسيداسيون چربي‏ها، افزايش سطوح خوني گلوتاتيون و بتاكاروتن، همچنين كاهش سطح خوني آلفاتوكوفرول مي‏شود. به طور كلي اختلال به وجود آمده در متابوليسم راديكال‏هاي آزاد افراد ديابتي را اصلاح مي‏كند. برگ توت سياه و برگ زيتون نيز حاوي تركيبات مؤثر در درمان زيادي قند خون مي‏باشند. با توجه به اثر احتمالي اين دارو در كاهش جذب ساير داروها، رعايت فاصله زماني در مصرف ساير داروها توصيه شده است. همچنين تشديد اثرات آن در صورت مصرف همزمان با ساير داروهاي ضدديابت بايد مورد توجه قرار گيرد * بازگشت*	1.40
برگرفته از : انتشارات تيمورزاده ))